RK FanFiction

66

Category : Robsten Fanfics

Hi, Robsten Team @ 01:29 BKKLT



ลองแปลเล่นๆ .. มาเรียกน้ำย่อย… ในวันที่ไม่มีข่าวอะไร … แปล ผ่านๆ  ข้าม ข้าม – ขำ ขำ  เพราะแปลจริงๆ ไม่ได้ .. ติดเรท   XXX  เลยล่ะค่ะ  แล้วเรื่องนึงก็ร่วมๆ 600  หน้า แปลไม่ไหว …. เอามาอ่อยให้อยาก แล้วจากไป  ดีกว่า …. ลาพักร้อนมา 13 วัน แฟนฟิคจบไปห้าเรื่อง …. ให้มันได้อย่างนี้สิน่า  ..


คำเตือน : เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องจริง เป็นเรื่องแต่งตามจินตนาการทั้งสิ้น มีเพียงชื่อตัวละครเท่านั้นที่นำมาจากนักแสดงทุกคนใน  Twilight Saga



FULL CREDIT : แปลมาจากผลงานของ  @ Jakeward  on Twilighted



*****************


การเป็นคนดัง มันแย่ชะมัด ฉันรู้ดี ฉันก็ไม่ได้เป็นคนดังอะไรมากมายหรอก ฉันน่ะห่างไกลจากการเป็นคนดังมากนัก  ฉันเป็นแค่นักแสดงเล็กๆที่จับพลัดจับผลูโชคดีต่างหากล่ะ  ..  ฉันรู้ ฉันรู้ นักแสดงทั้งหลายที่ดังๆน่ะ ทุกคนก็โชคดีทั้งนั้น และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วย .. ยังไม่มีใครเห็นอกเห็นใจฉันเหรอ ?  สงสัยกันใช่มั้ยล่ะ ว่ามันแย่ตรงไหน  ?   ลองดูนะ เผื่อฉันจะทำให้พวกคุณนึกภาพออกได้บ้าง  ฉันน่ะได้แสดงหนังให้คนนับล้านๆดู  เป็นเรื่องที่เอามาจากนวนิยายขายดีที่ทุกๆคนรัก แล้วแสดงคู่กับชายหนุ่มที่เซ็กซี่ เซ็กซี่ที่สุดในโลก เท่าที่ฉันเคยพบเคยเจอมา … ลำพังแค่ จูบ แค่นั้นมันยังไม่แย่พอ … ที่มันแย่ก็เพราะฉัน “ตกลุมรัก “  คู่ดาราแสดงนำของฉัน โดยที่ฉันไม่สามารถทำอะไรกับมันได้เลย นี่สิที่มันแย่สุดๆ

บางทีฉันคงต้องอธิบายให้พวกคุณฟัง  …  …  หลังจากผ่านไป ห้าสิบวันที่ถ่ายทำ twilight  ฉันคิดว่า ฉันยังไม่ตกหลุมรักเขาหรอก ไม่แม้กระทั่งรู้สึกหลงไหลได้ปลื้ม แต่ฉันไม่ได้บอกว่า ฉันไม่ได้ถูกเขาทำให้ตะลึง หรือ งงงวย ไปบ้างในตอนถ่ายทำหรอกนะ … ใครบ้างล่ะ จะไม่รู้สึก ” โดน “  อย่างนั้น   เขาน่ารัก  มีเสน่ห์  แล้วเราสองคนก็คือ เอ็ดเวิร์ด และ เบลล่า  แล้วยังมีเคมิสทรี ที่ต้องตรงกัน  เรา ” คลิก “  กันเกือบทุกเรื่อง  แต่ตอนนั้นฉันคิดว่า เป็นเพราะเราเข้าใจในบทบาทที่เราแสดง  และเขาเข้าถึงบทกันจริงๆ  และนั่นคือสิ่งที่นักแสดงต้องทำ  ” เข้าไปนั่งอยู่ในความคิดของตัวละครที่เราแสดง “  แต่สิ่งที่ฉันไม่ได้คิด ไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนก็คือ การเดินสายโปรโมทนานนับเดือนที่ตามมา ไม่ใช่แค่เดือนเดียว แต่หลายเดือนเลยล่ะ  เราต้องโปรโมทหนังร่วมกันยาวนานมากกว่าตอนที่เราถ่ายทำเสียอีก


Photobucket

Photobucket



มันเป็นช่วงเวลาหลังจากงาน MTV 2008  แล้วก็ตามมาด้วย Comic Con ที่ San Diego  เมื่อฉันรับรู้ และ รำคาญความรู้สึกตัวเองที่หวั่นไหว เมื่ออยู่ใกล้ๆเขา หรือเวลาที่พูดคุยกับเขา  … เชื่อฉันเถอะ .. ฉันได้ทำทุกอย่างแล้วที่จะเก็บงำความรู้สึก ตลอดเวลาที่ต้องตอบคำถามที่กระหหน่ำเข้ามาแบบไม่มีที่สิ้นสุดบนเวที  Comic Con …  …  …

เมื่อลงจากเวที ฉันพยายามอย่างยิ่ง ที่จะไปจากเขาให้ไกลที่สุด และ ให้เร็วที่สุด เท่าที่ฉันจะทำได้  แต่เขาก็มาอยู่ตรงนั้น ที่นั่น เดินตามฉันมาติดๆ

” เฮ้.. คุณโอเค นะ คริส .. คุณดูแย่ นิดหน่อยนะวันนี้ “   มือของเขาใกล้จนแทบจะสัมผัสข้อมือของฉัน ฉันรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟฟ้าวิ่งผ่านจนวูบวาบไปทั่วร่าง

” โอว.. ฉัน.. เอ่อ.. ใช่ ใช่  .. ฉันไม่เป็นไร .. แค่ เหนื่อยน่ะ “  ฉันยิ้มให้เขาอย่างอ่อนแรง หวังว่าเขาจะเชื่อว่าฉันพูดความจริง

” โอเค .. คุณ..เอ่อ.. คุณจะบอกผมใช่มั้ย ถ้ามันมีอะไรที่ผิดไป หรือ อะไรทำนองนี้ “

หัวใจฉันเต้นโครมคราม เมื่อรู้สึกถึงนิ้วหัวแม่มือของเขาที่กำลังไล้ข้อมือของฉันเบา เบา  .. ฉันหลับตานิ่ง เพื่อพยายามควบคุมตัวเอง  ฉันประหม่าจนต้องกัดริมฝีปากล่างของตัวเองเอาไว้  .. นี่มันเป็นความรู้สึกอะไรกันนะ เพียงแค่สัมผัสเล็กๆ ก็ส่งผลกับฉันแบบนี้ … ฉันเอียงศีรษะไปด้านหนึ่ง ก่อนที่จะหันมาข้างหน้า ก้มหน้าจนคางแทบจะจรดหน้าอกตัวเอง

” คริส “  เสียงของเขาอ่อนโยน  และฉันก็สัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขาเมื่อเขาขยับตัวเข้ามาใกล้

” คะ “

เขาเอียงหน้าเข้ามาหาฉัน เสียงของเขาช่าง … ” ผม.. อยากรู้ว่า .. ถ้า .. “


” เฮ้ …. ไปหาห้องนอนกันเลยดีกว่าเพื่อน “  เสียงเทย์เลอร์ตะโกนดังมาจากมุมด้านหลังเวที

” นี่ ..  แม่ไม่ได้สอนอะไรนายมาเลยหรือไงน่ะ “  แคม ( AKA เจมส์ / twilight )  แคมถาม แล้วคว้าคอของเขาให้หันไปจากเราสองคน  ” พวกเขา-กำลังคุยกันอยู่ – ตามลำพัง – สองต่อสอง  โอเค้ ?? “

” อะไรกัน ก็พวกเขาคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ แล้วจะต่้องการความเป็นส่วนตัวไปทำไม “  เทย์เลอร์ พยายามบิดตัวออกจากมือของแคม  แต่แคมก็จับคอของเขาไว้แน่นกว่า

แคม สบสายตากับฉัน แล้วทำปากพึมพำบอกว่า  ” ขอโทษด้วยนะ “  ก่อนจะลากเทย์เลอร์ออกไปให้ไกลหูไกลตา


เรา.. ฉัน กับ ร็อบ อยู่ในความเงียบกันอีกครู่หนึ่ง  ฉันไม่อยากพูดอะไรที่จะมาทำลายช่วงเวลาเช่นนี้  ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาไม่พูดอะไรออกมาสักอย่าง  เขาหยุดชะงักไป แล้ว ทำไมไม่พูดต่อให้มันจบล่ะ  นั่นคงจะทำให้ฉันรำคาญ ถ้ามือของเขาไม่ได้ชิดใกล้มือของฉันแบบนี้ และอันที่จริงแล้วเขาก็ยืนอยู่ห่างฉันไม่ถึงฟุต

ฉันเงยหน้ามองเขา พยายามที่จะควบคุมสติ ควบคุมหัวใจที่เต้นแรงไม่เป็นจังหวะ  ฉันเพ่งความสนใจไปที่ผมอันยุ่งเหยิงของเขา ไล่ลงมาที่ดวงตา เหมือนเขาเองก็กำลังมองฉันอยู่.. เมื่อสายตาเราสบกัน.. ฉันก็รีบเฉไฉ มองไปทางอื่น …..



Translated by ppompam



ห้ามคัดลอก หรือนำไปเผยแพร่ต่อเป็นอันขาด



Share

Comments (66)

อืมมม …..

ตัวอักษรแต่ละตัวที่คุณพิมพ์ผิด R กับ L / P กับ R

มันห่างกันคนละมุมของแป้นพิมพ์ อยู่ไกลโข

อยากให้น้องแพม ซื้อลิขสิทธิ์มาแปลขายในไทยจังเลยค่ะ

รับรองต้องขายดีแน่ ๆ เลยค่ะ

สมาชิกบ้านนี้ลด 50%

555555555555

แง่มๆ มาอ่อยให้อยากแล้วจากไปจริงๆด้วยค่ะ
อยากอ่านต่อๆๆๆๆ

ขอบคุณค่ะพี่แพม ^^

สวัสดีคะพี่แพม

อยากบอกว่าตามอ่านเวปนี้มาสักระยะแล้วนะค่ะ
วันไหนไม่ได้เข้ามาอ่าน ชีวิตมันเหมือนขาดอะไรไปสักอย่าง พูดจริงๆ นะ ไม่ได้เว่อร์

อ่านไปก็อมยิ้มไป แล้วก็รู้สึกขอบคุณพี่จริงๆ ที่ทำให้พวกเราได้รับรู้ความรักของทั้งสองคนนี้ เค้าเป็นคู่ที่น่ารักจริงๆ

ที่พี่แปล midnight sun พี่ก็แปลได้ดีมากๆ เลยนะค่ะ

ส่วนอันล่าสุดนี้ไม่ต้องบอกเลย อยากอ่านต่อจริงๆ นะค่ะ ถ้าพี่มีเวลาก็มาแปลต่อให้พวกเราอ่านนะคะ รออยู่

แต่ถ้าพี่ไม่มีเวลาจริงๆ ก็อยากถามว่าจะอ่านฉบับภาษาอังกฤษได้จากที่ไหนค่ะ ตอบด้วยนะคะ

อยากอ่านต่อค่ะ
อยากอ่าน
อยาก
มาก

อยากอ่านต่อออออออ อิอิ

ขอบคุณค่าพี่เเพม ^^~

อยากอ่านต่อค่าพี่แพมมมมม

อยากอ่านอีกจังเลย

ขอบคุนนะค่ะป้าแพม :)

อ่านไปก็จิ้นไป ^^ อิอิ

ขอบคุณพี่แพมมากๆน่ะคะ

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

อ่านไปเขินไปป Robsten น่ารักมากๆๆเลยยยยยย กรี๊ดดดดๆๆๆ (แอบคิดนิดๆว่าเป็นเรื่องจริงงค่ะ อิอิ) อ่านจบ ย้อนขึ้นไปอ่านใหม่ค่ะ 55 หวานนน น่าร้ากกกกก Tay-Tay แม่ไม่สอนอะไรเธอมาเลยรึไงงง 55 อยากอ่านต่ออออ แง้ๆๆ

พี่แพมม แกล้งงหนู ทำให้อยากแล้วก็จากไป แง้ๆๆ (เรท XXX โอ้ววว 55 หนูอ่านไม่ได้ แง่บๆ)

ขอบคุณพี่แพมมากๆๆค้าาา

อยากอ่านต่อค่ะคุณแพม..สำนวนการแปลของคุณอ่านแล้วเห็นภาพตามเลยคะ…PLEASEEEEEEEEE!

ฮิ้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ กี๊ดดดดดดดด

ขอบคุณมากค่ะพี่แพม ^^

ขอบคุณค่าพี่แพมมม ^^

อยากอ่านต่อจริงเลยค่ะ >.<

อ่านมาหลายรอบแล้วค่ะ แต่ไม่ได้ออกความคิดเห็นเลย ถึงจะไม่ใช่เรื่องจริงแต่ก็คล้ายชิวิตของทั้งคู่ในตอนนั้นมากเลยค่ะ ขอบคุณค่ะคุณแพม

อ่านไปก็รู้สึกตามไปด้วย 555+ เขิน^^

Post a comment

This site is protected by WP-CopyRightPro